© 2017 by Rob van Zon.

Verdikkingen, knobbels en bobbels

Vogels kunnen op allerlei plekken op het lichaam zwellingen of knobbels krijgen. Doordat een groot deel van het lichaam door veren is bedekt, vallen veel diktes pas in een later stadium op. Een uitzondering zijn diktes aan de poten, kop en vleugeluiteindes. Andersom is het ook zo dat bepaalde normale structuren bij vogels die op bepaalde plekken veren kwijtraken ten onrechte worden aangezien voor onnatuurlijke diktes. Voorbeelden zijn de ellebogen, de stuitklier en de krop.


 

Oorzaken

Uitwendig zichtbare diktes kunnen verdikkingen van de huid zijn, of zwellingen van de dieper gelegen structuren die de huid omhoog duwen.

 

Voorbeelden van verdikkingen van de huid:

  • Pokken (veroorzaakt door pokkenvirus)

  • Papilloma’s (veroorzaakt door Papillomavirus;niet te verwarren met papillomen in de snavel of cloaca veroorzaakt door het Herpesvirus)

  • Parasitaire infecties (bijvoorbeeld schurft)

  • Xanthoom (chronische ontsteking van de huid met veel cholesterol-neerslagen, veroorzaakt door trauma van de huid mogelijk in combinatie met stofwisselingsproblemen)

  • Tumoren (goed of kwaadaardig)

  • Infectie

  • Trauma

  • Verdikte neusdop ten gevolge van hyperkeratose door geslachtshormonen

Verdikte huid t.g.v. schurft

Verdikte teen en voet t.g.v. bumblefoot/pododermatitis/zoolzweer roofvogel

Voorbeelden van onderhuidse verdikkingen

  • Opgezwollen neusholtes (bijvoorbeeld ten gevolge van infecties)

  • Vetbult/lipoom

  • Vergrote stuitklier (ten gevolge van verstopping, infectie of tumor)

  • Tumoren (goed of kwaadaardig)

  • Verdikte buik ten gevolge van vocht, ei, vergroot orgaan of buikbreuk/hernia

  • Infectie/abces

  • Trauma

  • Bloeduitstorting

  • Cyste

  • Veerfollikelcyste / ingegroeide veer

Lipoom

Tumor uitgaande van de bloedvaten onder de huid

Onderzoek en diagnose

In enkele gevallen kan door middel van uitwendig onderzoek direct een diagnose worden gesteld. In veel gevallen is het echter noodzakelijk om aanvullend onderzoek te doen. Vaak is het nodig om een punctie te doen of een biopt van een dikte te nemen. Vervolgens kan microscopisch worden vastgesteld wat de dikte precies is. Soms is het nodig om bijvoorbeeld röntgenfoto's, een echo of een CT-scan te laten maken om de diepere structuren beter in beeld te krijgen. Dit geldt met name voor afwijkingen waarbij de inhoud van de buik of het skelet betrokken zijn.

‚Äč

Tumorcellen (microscopie na cel-kleuring)

Schurftmijt (microscopie)

Behandeling en prognose

De behandeling en prognose hangen geheel af van de oorzaak van de dikte en de locatie van de dikte. Bepaalde diktes kunnen met medicatie of aanpassingen van de voeding of leefomstandigheden worden beïnvloed, in andere gevallen is chirurgie noodzakelijk. Bepaalde tumoren zijn helaas niet te behandelen.